Info - India - Bhutto

Nou, nou, nou, nou, nou…………. Holy Moly, wat was die Shashank  goed. Er waren ongeveer 100 mensen (erg weinig dus) in de grote zaal van het KIT Tropentheater, maar ze kregen in ieder geval waar voor hun geld.

Shashank had er duidelijk zin in, het concert duurde ruim 2 ½ uur. Hij speelde op de bansuri, de Indiase rietfluit, en als begeleiders speelden Niti (mijn leraar) en Shiva Phalgun. Ze bespeelden zeer virtuoos de mrdangam (2 zijdige tabla) en de kanjira (tamboerijn). Zelfs Axel Elbin uit Dusseldorf, die bij ieder Indiaas concert in Nederland aanwezig is om zijn reuzencollectie India CDs en DVDs te verkopen, was zwaar onder de indruk. Het leukste was wel het feit dat Shashank het programma helemaal omgooide, zelfs de eerst aangekondigde stukken die hij na de pauze wilde spelen, werden na de pauze vervangen door weer een paar nieuwe ragas.

Daarom is die Indiase muziek zo bijzonder voor mij, het stroomt, het leeft, het zit niet vast, het veranderd, om maar meteen de vraag van een van mijn LOG lezers te beantwoorden, waarom ik die Indiase muziek nou zo bijzonder vind.

Toen men ZEN meester Shunryiu Suzuki vroeg om in 1 zin het boeddhisme te karakteriseren zei hij: "Alles veranderd" of zoals de Bhoedha zelf zei:
"Alles wat een vorm aanneemt zal uiteindelijk weer vormloos worden. Alles is onvolmaakt, niets is bestendig, daarom is alles volmaakt……."

Er zijn volgens de Indiase traditie 9 menselijke emoties die je met muziek kunt uitdrukken. Liefde, boosheid, blijdschap, weemoed, gelukzaligheid, devotie, opwinding, verdriet en verwondering. Daarom gebruik je in de Indiase muziek alleen maar melodie & ritme ( dus geen akkoorden) Ze hebben er dan ook meer dan 2000 jaar over gedaan, om die expressie te verfijnen en te vervolmaken. Dus wanneer je met een Indiase percussionist speelt is zijn vocabulaire zo oneindig veel groter, gevarieerder en soepeler dan een drummer uit de westerse muziek, dat je ze eigenlijk niet eens met elkaar kan en mag vergelijken

Dat alles stroomt werd mij ook weer eventjes heel erg duidelijk gemaakt, tijdens het slagwerkfestival de BIG BANG in Vredenburg - Utrecht.
Ik was door Erk Willemsen van de Slagwerkkrant uitgenodigd om het hele concert bij te wonen. Meer dan 1800 mensen in de grote zaal, dus de stemming zat er goed in.
Ook een goede gelegenheid om mijn goede vriend Selvaganesh (de percussionist van John Mclaughlin's "SHAKTI") even weer te ontmoeten en te spreken. Wat heb ik mij geamuseerd!!
Cesar Zuiderwijk van de Golden Earring bleek erg grappig en onderhoudend te kunnen vertellen en te drummen. Uit zijn soloprogramma: "SLAGDROOM" liet hij een paar hele sterke staaltjes zien waaronder een waanzinnig duet met Anouk drummer, Hans Eijkenaar, op een reuzenkoebel. Tijdens dit duet ook een soort zwaardgevecht met de drumsticks, waarbij uiteindelijk Eijk het onderspit moest delven.
Het zal mij niets verbazen wanneer Anouk binnenkort met een andere drummer speelt, zo hard hakte Cesar (Cees voor intimi) in op zijn arme mederoffelaar.

Heel bijzonder was het om te zien en te ervaren, dat al die drummers en percussionisten een universele ritme taal spraken. Ze vonden elkaar moeiteloos in de meest krankzinnige grooves. Absoluut hoogtepunt was voor mij, naast Selvaganesh zijn onnavolgbare exercities op de kanjira (waar hij terecht een ovationeel applaus voor kreeg), een frame drummer Glenn Velez. Een stille, lieve man, met een waanzinnige time en expressie.

Toen ik om 1 uur in de nacht volledig vol geluisterd, maar wel heel erg gelukkig in mijn Renault Espace stapte, bleek dat ik de achterruit niet had dicht gedaan. Deze stond duidelijk zichtbaar, uitdagend open, mijn maag draaide wel drie keer om, maar gelukkig had het Utrechtse dievengilde dit schot voor open doel niet opgemerkt!!!
Over flexibiliteit gesproken, daar hadden ze bij de parkeergarage van Vredenburg nog nooit van gehoord. 1 automaat die bij elke chipknip vast liep of een onvolledig saldo aangaf. Ik moest 17 euro 20 betalen, en had gelukkig 17 euro 25 muntgeld in mijn beurs!!! Iedereen stond ook nog eens muurvast, omdat er na het uitrijden maar 1 stoplicht was waar iedereen langs moest dat ongeveer een nanoseconde op groen stond. Enfin, nog een uur wachten en daarna voldaan naar huis. Flexibel als ik zelf ben gaat de volgende LOG waarschijnlijk over Kaki King en mijn bijzondere gitaren, zoals ik in mijn vorige LOG al had aangekondigd.

Maar hou me er niet aan.

Demo - India - Bhutto

Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum

Melodic Gym - Bhutto

Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum

Harmonic Gym - Bhutto

Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum

Rhythm Gym - Bhutto

Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum

Impro Gym - Bhutto

Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum

Jan & Dig Recommend

Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum
Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum Lorem Ipsum