Jan Kuiper

 

Jan Kuiper (Zevenhuizen, 5 februari 1957) is een zeer actieve gitarist die zich in vele muziekstijlen thuisvoelt. Hoewel hij de nadruk op jazz legt, met John McLaughlin als inspirator, komt hij oorspronkelijk uit de popmuziek. Hij speelt ook veel wereldmuziek en zelfs ingetogen klassiek getinte akoestische gitaarmuziek of Indiase muziek. Hij maakt deel uit van talrijke groepen en combinaties, als lid of als leider. Hij organiseert festivals, regelt optredens voor zijn groepen, componeert muziek, is leraar gitaar geweest en geeft yogalessen. Sinds 2000 heeft hij zijn activiteiten ondergebracht in een eigen bedrijf: Jan Kuiper Music Productions. Hij treedt daarna vooral op in theaters. Ook is hij directeur en artistiek leider van de Stichting Jungle Warriors Productions.

1972
Vanaf zijn vijftiende speelt Jan Kuiper gitaar. Op zijn achttiende gaat hij naar het Conservatorium in Groningen, waar hij van 1976 tot 1980 klassiek gitaar studeert bij Willem van Lier. Vanaf zijn twintigste is hij professioneel muzikant. Hij werkt veel in het schnabbelcircuit met mensen als Jenne Meinema, Sije Jasper en Dolf de Vries, en met Edwin Corzilius, Peter Krijnen en Freddy Golden.

1978
Jan Kuiper speelt onder meer in de Big Band 67 van Lex Jasper (met Jenne Meinema) en in de gitaar- en percussiegroep Trio Sempre Fata. Daarnaast treedt hij op met Look at the Sky, een rockjazz-trio met Alan Laurillard (rieten), en Kees Post (toetsen/synthesizers), dat vaak te horen is in café-dancing De Troubadour in Groningen. Daarnaast is hij gitaarleraar aan de Muziekschool Westerkwartier te Leek van 1978 tot 1988. In de jaren 1988-'94 geeft hij les aan de muziekopleiding in Leeuwarden, die in 1994 wordt overgeheveld naar Groningen. Daar is hij van 1994 tot 2000 hoofdvakdocent elektrische gitaar aan de afdeling LM van het Groninger conservatorium.

1983
Vanaf december 1983 treedt Jan Kuiper geregeld in duo-bezetting op met gitarist Piet Hoeksma. Later zal hij Hoeksma vervangen in de groep van zangeres Greetje Bijma.

1984
Jan Kuiper krijgt landelijke bekendheid als hij in 1984 winnaar wordt van de Middelsee Jazzprijs. Jurylid Leo Cuypers is zo gecharmeerd van zijn spel dat hij hem een paar maanden later uitnodigt voor zijn Brullband, waarin hij tot 1986 zal blijven spelen. In december 1984 neemt de Brullband in O43 te Nijmegen een LP op. Het is Jan Kuipers plaatdebuut. Op dit album staat ook een compositie van hem: de Killer Joe Suite.

1985
Hij speelt in de formatie Compass, samen met Paul Stocker, Niko Langenhuijsen en Pierre Courbois. In 1987 maken ze de CD Sans Titre. Van 1985 tot 1993 is hij ook lid van de groep Maarten van Norden 4. Vanaf najaar 1985 leidt hij het Jan Kuiper-kwartet, dat verder bestaat uit Sean Bergin (tenorsax), Ernst Glerum (bas) en Hans Hasebos (drums en vibrafoon). Samen met Maarten van Norden formeert hij de funk-jazzgroep Future Shock, die tot 1994 blijft bestaan en een aantal LP's en CD's opneemt. Kuiper schrijft veel composities voor de groep. Ook in 1985 wordt hij door de SJIN bekroond met de Podiumprijs. Samen met de twee eerdere winnaars, Wolter Wierbos en Paul van Kemenade, vormt hij op de uitreikingavond het Podium Trio, dat periodiek tot 2007 blijft optreden. Ze spelen voornamelijk impro, maar alle stromingen en stijlen worden gebruikt. Het Podium Trio, met zijn gedurfde bezetting van altsaxofoon, trombone en gitaar, maakt grote indruk. 'We spelen een kort pakkend thema, ik zet een groove neer en we improviseren elk op onze eigen manier. Er zijn jazznummers, maar ook met een funk- of een rock beat', aldus Jan Kuiper in een interview met Jeroen de Valk (Het Parool, september 1999, bij de presentatie van de CD Live At The Concertgebouw).

1986 - 1988
Kuiper speelt in Trionet, met zangeres Jannie Pranger en slagwerker Bert Kleijn. Vanaf begin 1988 is hij ook lid van het Greetje Bijma Quintet.

1992
De Amerikaanse freefunk-musici Cornell Rochester en Jamaaladeen Tacuma worden geregeld door Jan Kuiper uitgenodigd om met het Podium Trio te spelen. Dat gebeurt voor het eerst in 1992. Bassist Gerald Veasley is de eerste keus, maar die zit bij Joe Zawinul en mag niet weg. Zodoende komen ze uit bij Tacuma. Ze geven vijf concerten in Nederland. Een jaar later treden ze ruim twintig keer met veel succes op in heel West-Europa. Het concert in Keulen wordt opgenomen en op CD gezet. Het slotconcert vindt plaats in Leeuwarden tijdens het Middelsee Jazztreffen. Daar blijkt de luidruchtige opwinding bij de Amerikanen en Jan Kuiper zo te overheersen dat trombonist Wolter Wierbos zichzelf niet meer kan horen en naar de kleedkamers verdwijnt. In 1995 viert het Podium Trio zijn tienjarig bestaan met het uitnodigen van een Amerikaans trio met een analoge bezetting: David Murray (tenorsax), George Lewis (trombone) en Kelvyn Bell (gitaar). De vaste ritme-tandem Jamaaladeen Tacuma (elektrische bas) en Cornell Rochester (drums) vult dit dubbeltrio aan. Onder de naam Sogomougou speelt dit dubbeltrio met ritme-tandem ook op de Jazzmarathon in Groningen. Een fragment van dat concert belandt op de CD Live At The Concertgebouw. In 2006 formeert Kuiper het Super Quartet met David Murray, Jamaaladeen Tacuma en Cornell Rochester. In 2007 breidt hij de groep uit tot het Super Quintet, met Murray, Craig Harris (trombone), Tacuma en Calvin Weston (drums).

1993
Vanaf 1993 hanteert Kuiper vaak de naam Jungle Warriors voor de groepen die hij bij elkaar brengt. De bezetting bestaat in eerste instantie vooral uit jazzmusici uit de Randstad en Afrikaanse en Indiase slagwerkers die in Groningen wonen. Maar ook Amerikaanse jazz- en funkmusici spelen geregeld mee. Tijdens het seizoen 1997-'98 formeert Kuiper verschillende bezettingen onder deze naam. Daarmee geeft hij series concerten in Groningen, Amsterdam en wisselend in andere steden, zoals Leeuwarden. Elk concert heeft een speciaal thema of een belangrijke gastsolist. In oktober 1997 treden The Jungle Warriors op met David Murray en Cornell Rochester. In november draagt de groep opeens de naam The Jungle Warriors Dance Night, nu zonder Amerikaanse gasten, maar met dj Ronald Molendijk, trompettiste Saskia Laroo en Go-Go Dancers. Ook in 2001 brengt Kuiper onder de noemer van de Jungle Warriors een zeer uitgebreide concertserie van februari tot december, met maandelijks een andere samenstelling en/of thema. Najaar 2002 reist het Jungle Warriors World Groove Project rond, met Sandip Bhattacharya (tabla), Jan Klug (pattafoon, sax, soundscapes), Moussé Pathé M'Baye (sabar, percussie), Oeds Bouwsma (bas) en Raoul Roosenstein (drums). Voorjaar 2005 viert de groep zijn tienjarig jubileum met een feesttournee onder de naam Jungle Warriors XL, met vele oude bekenden en nieuwe gasten. Tijdens het seizoen 2006-'07 trekt de groep rond onder de naam Groove Masters. Een combinatie van zijn Jungle Warriors en de formule met meerdere gitaristen. Daarin spelen naast Kuiper mee: Larry Carlton (gitaar), Zoumana Diarra (gitaar, kora, balafon), Digmon Roovers (gitaar, bas, effecten), Moussé Pathé M'Baye (djembe, tama, zang) en Mamour Seck (djembe, conga, zang). In oktober 2007 presenteert Kuiper Groove Masters II, bestaande uit Roovers, Bhattacharya, Moussé Pathé M'Baye en de Amerikaanse gitariste Kaki King.

1996
Het Jan Kuiper-trio wordt gevormd door leraren aan het Muzieklyceum van Leeuwarden, later de afdeling LM van het Conservatorium van Groningen. Het bestaat naast Jan Kuiper uit: bassist Willo de Bildt en drummer Raoul Roosenstein. De band speelt op de grote festivals met zangeres Julia Lo'ko, maar ook als huisorkest in het Groningse jazzcafé De Spieghel. Het Niehove Trio vindt zijn oorsprong in een concert in Niehove boven Groningen. Kuiper speelt daar samen met bassist Harry Emmery en drummer John Engels. Het trio geeft concerten met de tenoristen David Murray en Odean Pope.

1999
Jan Kuiper organiseert geregeld concerten en workshops met grote Nederlandse en buitenlandse gitaristen uit verschillende stijlen en gitaarwerelden. In 1999 Three Great Guitars, met Leonardo Amuedo en Eric Vaarzon Morel. In 2003 Five Great Guitars, met Harry Sacksioni, Eric Vaarzon Morel, Digmon Roovers en Zoumana Diarra. In 2006-'07 nogmaals Five Great Guitars, met Sacksioni, Diarra, Roovers en Erwin Java onder de naam Groove Masters. In december 2006 met special guest Larry Carlton. In 2009 en 2010-'11 Three Of A Kind, met Stochelo Rosenberg en Zoumana Diarra. In 2010 reist Biréli Lagrène als speciale gast mee.

2000
Hij richt het bedrijf Jan Kuiper Music Productions op. Daarin brengt hij al zijn activiteiten onder. Het Niehove Trio treedt op met de Amerikaanse saxofonist Bennie Wallace.

2001
Het Niehove Trio maakt de Jazz Grooves Tour met de gastsaxofonisten David Murray en Arthur Blythe.

2002
Kuiper toert met het World Groove-project, opnieuw een combinatie van musici uit de jazz, de Afrikaanse en de Indiase muziek. Hij componeert muziek voor dansgroepen en choreografen, onder anderen RAZ in Tilburg, Jan Tuerlings, Kim van der Boom, Bob Folz, Rufus Collins en Patricia Tuerlings van Reflex.

2007
De Music Match Tour is een serie concerten en workshops met middag- en avondprogramma. Leerlingen van middelbare scholen kunnen meedoen aan workshops voor onder meer Breakdance, Streetdance, Oriental dance en Capoeira.

2008 - 2010
Jan Kuiper schrijft alle composities voor het muzikale meditatie-album Urban Yogi dat hij in 2008 opneemt met onder meer zangeres Jessica Bos, bassist Oeds Bouwsma en toetsenist Jasper Westerhof. Urban Yogi laat Oosterse en Afrikaanse invloeden horen en percussie van Moussé Pathé M’Baye (sabar, djembé, tama) en Sandip Bhattacharya (tabla). Het gitaartrio Three Of A Kind bestaat uit Kuiper, Stochelo Rosenberg en Zoumana Diarra uit Mali. Hun dubbelalbum Akasha (2009) is opgenomen in de bovenzaal van café/restaurant De Eisseshof in Niehove. De muziek is een mix van Westerse en Afrikaanse muziek. Tijdens de optredens van het trio bespeelt Diarra ook een 44 snaren tellende kora.

2011 - 2012
Five Great Guitars doet een tournee van 35 concerten met het programma African Blues dat is gewijd aan de West-Afrikaanse muziekcultuur. Naast gitaristen Digmon Roovers, Erwin Java (Cuby + Blizzards), Zoumana Diarra en twee Afrikaanse percussionisten reist de Malinese zanger en gitarist Habib Koité uit de band Bamada mee als speciale gast.

2013
Het album Jongens Van De Zee, van het gelijknamige trio met Gert Sennema (gitaar en zang) en Arnold Veeman (contrabas en zang), bevat stemmige luisterliedjes, gezongen in Groningse streektaal en geïnspireerd door het kustgebied waar de drie musici zijn opgegroeid, in de buurt van de Waddenzee, het Hoogeland en de Noord-Nederlandse kwelders. De cd wordt in 2013 uitgebracht in samenwerking met Stichting Five Great Guitars. Yogi Jan Kuiper publiceert in eigen beheer zijn eerste boek over muziek, yoga en meditatie: Leven Met Een Glimlach.

2014 - 2015
Als Kuipers vrouw in 2014 overlijdt aan de gevolgen van borstkanker gaat de muzikant in retraite in een zenklooster. Hij schrijft over zijn ervaringen, liefde en vergankelijkheid in het boek Bomen Van Kristal (Uitgeverij Noordboek, 2015). Bomen Van Kristal is ook de titel van een compositie op Wu Wei, het tweede soloalbum van Jan Kuiper, opgenomen en gemixt door Jan Doddema. Wu Wei is een term uit het zenboeddhisme en betekent moeiteloos.

2016
De gitarist treedt maandelijks solo op met de theatervoorstelling Yoga In Concert. In het voorjaar speelt hij weer met het Podium Trio. Tijdens de optredens met hun programma Boys Of Pearl in Amsterdam, Groningen en Tilburg doen bassist Jamaaladeen Tacuma en drummer Cornell Rochester mee als gastmuzikanten.

 


Digmon Roovers

“De meest Funky Bassist op de gitaar”
“De Groovediesel van het Noorden”

“Eigenlijk ben ik een drummer op gitaar die baslijnen speelt”
Digmon is geboren op 30 november 1968. Op 8 jarige leeftijd begint hij met gitaarspelen. Na twee jaren klassiek les te hebben gehad krijgt hij les van zijn oudste broer. Als tiener ontdekt hij muziekstijlen als: Funk, Soul en Reggae. Op 16 jarige leeftijd speelt Digmon in zijn eerste band. Verschillende bands volgen waar hij zowel gitaar, drums als basgitaar speelt. Na een jaar milieukunde te hebben gestudeerd wordt hij toegelaten tot het conservatorium in Groningen, waar hij lessen volgt bij Winfred Buma en Jan Kuiper. Wanneer hij 22 is komt Digmon terecht bij de reggaeformatie Johnny Baby & The Liberators waarmee hij in binnen en buitenland speelt. Tegelijkertijd richt hij samen met Gerrit de Boer en Sebastiaan Kaptein de formatie Jamesz op. Hier legt Digmon de basis voor het basspelen op de gitaar.

Na jarenlang in Jazzcafé de Spieghel in Groningen te hebben gespeeld wint Jamesz in 1999 de solistenprijs van het Nederlands Jazzconcours. In 2000 winnen ze de Dutch Jazz Competition en brengen zij hun tweede album genaamd ‘Fatuh’ uit met als gastenmusici: Toon Roos en Izaline Calister. Ze spelen o.a. op het North Sea Jazz Festival en festivals in Tunesië, Duitsland en Costa Rica. In de groep Jamesz ontwikkelt Digmon het basspelen op een steel string gitaar.

Mede dankzij zijn basspel op de gitaar wordt Digmon gevraagd voor de Five Great Guitars met Jan Kuiper, Harry Sacksioni, Eric Vaarzon Morel en Zou Diarra. Met hen doet hij in 2003 en in 2004 een theatertournee langs de Nederlandse theaters.
In 2005 en 2006 speelt hij met Harry Sacksioni in het programma: City! Digmon wordt aangekondigd als: ‘De meest funky bassist op de gitaar’.

In 2006 speelt Digmon in het nieuwe programma van de Five Great Guitars: “Groove Masters XL” met als speciale gast; Larry Carlton. Door deze tour krijgt Digmon de bijnaam: ‘De Groovediesel van het Noorden’. In hetzelfde seizoen speelt hij ook met het Rosenberg Trio in het Concertgebouw in Amsterdam.

In seizoen 2007 vraagt Harry Sacksioni Digmon mee te doen met het programma ‘City Talent Tour’. Ook vraagt Jan Kuiper in 2007 Digmon wederom ‘gitaarbas’ te spelen tijdens de tournee “Groovemasters” met de Amerikaanse gitariste Kaki King. Dit doet hij samen met de Afrikaanse percussionist Moussé Pathé M’Baye en de Indiase percussionist Sandip Bhattacharya.

Als vast lid van de Five Great Guitars laat ‘De Groovediesel’ ook zijn trademark horen tijdens een nieuwe tournee langs de Nederlandse theaters in 2009. Dit doet Digmon samen met Initiatiefnemer Jan Kuiper, Blueslegende Erwin Java, Koning van de Desert-Blues Zou Diarra, de Amerikaanse Topgitariste Muriel Anderson en Gitaargigant Jan Akkerman.

“De zweep gaat erover als Digmon Roovers de bassnaren geselt. Zijn groove heeft ballen, nee kloten! Mannelijk en furieus zet hij de Fazz Dance in”. Dit wordt over Digmon geschreven tijdens de African Blues Tour van de Five Great Guitars in 2011 met special guest Habib Koité.

In het seizoen 2013-2014 speelt Digmon met Jan Kuiper en Habib Koité in het programma African Samba!

Samen met Eddy Zoe, Jan Kuiper, Paulus Schafer, Camilla Costa, Moussé Pathé M’Baye, Gianna Tam en Pape Seck, doet Digmon in 2015 een Theatertournee met als titel: “Guitarheroes”.
In datzelfde seizoen speelt Digmon mee met Harry Sacksioni’s Jubileumtournee ’65.

In 2016 wordt Digmon een RGM-Practitioner. In datzelfde jaar speelt hij mee met de “Welcome to the Club” tour met Harry Sacksioni.

Na 15 jaar in 2018 volgt de zeer succesvolle Reunion Tour van de Five Great Guitars samen met Jan Kuiper, Harry Sacksioni, Eric Vaarzon Morel en Zou Diarra. In datzelfde jaar wordt Digmon Master-Practitioner RGM en zet hij samen met RGM-Nederland, RGM-indeklas op de kaart.

 

Naast het spelen in verschillende formaties is Digmon werkzaam als gitaardocent bij het Kunstencentrum in Winschoten. Hij is medeoprichter van het Groningen Guitar College, heeft een bloeiende lespraktijk en is RGM-Master-Practitioner.
Digmon geeft verschillende cursussen en workshops, waaronder:
Gitaar in de Klas, Muziek á la Guildhall en Guitar Power

 

Digmon:
“De Kick voor mij is om de ander zo goed mogelijk te laten spelen. Mijn motto: steady doorgrooven. Boem, Tjak. Minimaal.Meer heb je niet nodig. Ritmiek is alles. Eigenlijk ben ik een drummer op gitaar die baslijnen speelt”
Pers:
“Ik ben een drummer op gitaar die baslijnen speelt” In het magazine New Folk Sounds een interview met Digmon
Lees het hele artikel uit het magazine van folk tot wereldmuziek: Digmon-Roovers-basgitarist-op-de-gitaar

“Dan rest nog Digmon Roovers. Hij heeft zich in een aantal theatertournees ontpopt als de wérkelijke stille leider. Zijn bas- en subtiele slagwerk stellen de andere Four in staat om hun deel zo goed mogelijk te doen. Digmon Roovers is zijn eentje, met zijn minimale, maar zeer doeltreffende begeleiding, swingt de pan uit. Hij is de ‘groovediesel’ en mag in het vervolg in de programmaboekjes vermeld staan als Digmon GRoovers.”
Lees het hele artikel uit de Meppeler Courant: Five-Great-Guitars-begrooven-zich-in-Ogterop

“Het cement van de voorstelling werd gemaakt door gitarist Digmon Roovers. Solistisch is hij.minder prominent aanwezig, maar hij is de grote conductor. Hij geeft de groove aan, de overgangen en houdt met zijn spel en subtiele blikken de boel bij elkaar.”
Lees het hele artikeluit de Meppeler Courant: Gefuseerde-culturen-op-5-gitaren

“De zweep gaat erover als Digmon Roovers de bassnaren geselt. Zijn groove heeft ballen, nee kloten! Mannelijk en furieus zet hij de Fazz Dance in”.
Lees het hele artikel uit de Stentor: Afrikaanse-blues-uit-Groningse-klei